کنایه دزفولی- مَری شُگار دِرازَس:
خیلی قدش بلند است.
کنایه دزفولی- مَری اَشُو مُردَه: خیلی تمبل و بیحال
است.
کنایه دزفولی- مَری سَگِه گـُشنَه مِه رییِش: آدم خیلی
بداخلاق
کنایه دزفولی- مَری مَخو رُوه شِیره نَفتَه بَندَه:
خیلی عجله دارد.
کنایه دزفولی- مَری باقِلِه سَر تُووَس: خیلی بی قرار
است.
کنایه دزفولی- مَری خینِ کَمُـتـَرَه: خیلی قرمز است.
کنایه دزفولی- مَری باقِلِه نَپَزائیَه: حرف در او اثر
نمی کند.
کنایه دزفولی- مَری مِه قاعُذ پَروَرِسَه: آدمی که با
گذرسن جوان مانده است.
کنایه دزفولی- مَری اَ اُو گَرِرُفتَنَشَه: فرزندی که
به تربیتش نمی رسند.
کنایه دزفولی- مَری پا مُرغ خُوَردَه: زیاد این طرف
وآن طرف می رود.
کنایه دزفولی- مَری بُنِ بِه رییِ یه: مستوری که مشخص
شده.
کنایه دزفولی- مَری حمومُه زَنونَس: خیلی سروصدا هست.
کنایه دزفولی- مَری مورِ شُمارَه: خیلی آهسته راه می
رود.
کنایه دزفولی- مَری خَمیرِشَه پِه اُ سَرد شِشتِنَه:
آدم بسیار خونسرد وآرام.
کنایه دزفولی- لِفِ طِلا قال وَندِیَه: آدم بسیار پاک
و درستی است.
کنایه دزفولی- لِفِ عَفتو سَر دیوارَه: آخر عمرش است.
--------------------------------------------
ضرب المثل - قِصِّه خوتـَه فـَهم انچُون که قِصِّه
مردمَب فـَهمی : حرف خودت را بفهم (بشنو )،آنجا که حرف
مردم را می فهمی.
ضرب المثل - چَشمِی کِه نَمبینَه دِلِی ماتم نَمگِره :
چشمی که نمی بیند دلی ماتم نمی گیرد.
ضرب المثل - دَرد خروار خروار میا، مِثقال مِثقالِ
رُووَه : درد خروار خروار می آید و مثقال مثقال می رود.
ضرب المثل - گـَپته اُموز کـُچکـَت آموختـَس : بزرگت
را بیاموز کوچکت می آموزد.
ضرب المثل - مِهمون مِهمونَ نَتَرَه بینَه صاحُب خونَه
دوتا شُونَه : میهمان میهمان را نمی تواند ببیند،صاحب
خانه هر دو را.
ضرب المثل - نَه خُود خُری نَه کَس دِهی گـَندَه کُنی
بِه دَر بیهی : نه خود می خوری نه به کسی می دهی ،گندیده
می کنی بیرون می اندازی.
ضرب المثل - هَزار دُوس کَمَه یَه دُشمِن بِسیار :
هزار دوست کم است یک دشمن بسیار.
ضرب المثل - چِه کـُور چِه نابَِلـَد : چه نابینا چه
نادان.
ضرب المثل - لِف روُوا روز گِرُفشَه : مانند روباه روز
او را فرا گرفته است.
ضرب المثل - نَه کونَه نُو بِبووَه نَه دُشمِن دُوس :
نه کهنه نو می شود نه دشمن دوست.
ضرب المثل - سَنگین باد سَنجِـنِنِت نُخالَه مَباد
پِشکِـنِنِت : سنگین باش تا تورا بسنجند، نخاله(سبوس)
نباش تا تو را پخش کنند.